Teken

In o.a. bossen en in parken komen teken voor. Teken zijn kleine, spinachtige parasieten met 8 poten die zich vast kunnen bijten in de huid en zuigen daar bloed. Wanneer een teek niet is volgezogen dan is de teek ongeveer zo groot als een speldenknop, maar eenmaal volgezogen met bloed kan een teek wel 1 cm groot worden. Op de plekken waar een teek heeft vastgezeten kunnen ontstekingen ontstaan. Daarnaast kunnen teken verschillende ziektes overdragen zoals Borreliose (ziekte van Lyme), Babesiose, Anaplasmose en Ehrlichiose. Ziekteverschijnselen komen soms pas na lange tijd tot uiting.

Er bestaan verschillende soorten teken. In Nederland komt de schapenteek (Ixodes ricinus) het meest voor, gevolgd door Dermacentor reticulatus. De mannelijke en de vrouwelijke teek zuigen bloed op van hun gastheer.

Ter bestrijding van teken

Ter bestrijding van teken zijn er een aantal producten beschikbaar in verschillende vormen, namelijk een pipet, een spray of een halsband. Voor honden bestaan er ook tabletten tegen teken. Deze zijn zonder afspraak bij de balie van Elke dierenarts Arnhem op te halen, het is dan wel belangrijk om te weten hoe zwaar uw dier precies is. Indien u twijfelt aan het gewicht van uw dier, mag u deze gerust bij ons op de praktijk komen wegen. Gebruik altijd een tekenmiddel wat geschikt is voor het dier dat u wilt behandelen! Middelen geschikt voor honden kunnen namelijk ernstige bijwerkingen hebben bij katten soms zelfs met de dood tot gevolg!

Verwijderen van teken

Om teken te verwijderen zijn er verschillende hulpmiddelen. Zo kunt u gebruik maken van speciale tangetjes, pincetten, haakjes of lasso’s. Voor iedere methode geldt dat het belangrijk is om de teek er rustig en voorzichtig uit te halen met een draaiende beweging. Alleen dan komen de monddelen van de teek los uit de huid. Wanneer er te hard aan de teek getrokken wordt dan kan de kop van de teek in de huid blijven zitten waardoor de kans op een ontsteking groter is. Na het verwijderen van de teek kunt u de plek ontsmetten met wat alcohol of chloorhexidine.

Teken bij honden

Borreliose (ziekte van Lyme): Borreliose wordt veroorzaakt door de Borrelia bacterie. Ook in Nederland komt deze bacterie voor. Mensen kunnen ook besmet raken met de ziekte van lyme en krijgen ook vaker ziekteverschijnselen dan bij honden. De meeste honden worden na een infectie niet ziek, in sommige gevallen kunnen  gewrichtsontstekingen voorkomen. Bij katten is Borreliose zeer zeldzaam. Er is een vaccin op de markt maar deze biedt geen 100% bescherming. Het voorkomen van een tekenbeet blijft dan ook het belangrijkste.

Babesiose: Babesiose wordt veroorzaakt door de Babesia parasiet. Deze parasiet wordt overgebracht door teken. 10 Tot 20 dagen na besmetting beginnen de eerste ziektesymptomen. De parasiet zorgt ervoor dat de rode bloedcellen worden afgebroken, hierdoor ontstaat bloedarmoede. In eerste instantie valt de koorts en lusteloosheid op. Enkele dagen later treedt duidelijke bloedarmoede op, vaak met geelzucht en typische roodbruine urine. Wanneer we niets doen zal de hond aan Babesiose overlijden. Er bestaat wel een vaccin tegen Babesiose, maar dit is zeker niet 100% effectief. Goede tekenpreventie is dus heel belangrijk.

Anaplasmose: Anaplasmose wordt veroorzaakt door een Anaplasma bacterie. Honden vertonen niet altijd symptomen na infectie, maar wanneer dit wel het geval is dan lijken de verschijnselen op die van Ehrlichia: koorts, slechte eetlust, soms kreupelheid, braken, diarree en bloedingen door een gebrek aan bloedplaatjes. Deze infectie komt vaak samen met Ehrlichia voor en dan kunnen de symptomen ernstiger zijn.

Ehrlichiose: Ehrlichia is een parasiet die wordt overgebracht door de bruine hondenteek. Het ziektebeeld kan heel heftig en acuut zijn, maar ook een sluimerend chronisch verloop komt voor. Een tot drie weken na infectie worden vaak vage symptomen zoals sloomheid, slechte eetlust en koorts gezien. Wanneer deze acute fase niet wordt herkend, kan jaren later de chronische vorm problemen geven. Deze gaat vaak gepaard met vermagering, wisselende koorts, opgezette lymfeklieren, bloedarmoede en ontstekingen in allerlei organen, zoals de nieren, ogen en gewrichten met vaak vage klachten tot gevolg.